Herbata (z cynamonem) jest dobra na wszystko

Za oknem jest - 15 stopni. Zazwyczaj w takich sytuacjach oglądam zdjęcia z wakacji. Trochę pomaga, ale zostawia też lekki posmak tęsknoty za latem. Tegoroczne lato – to w moim przypadku Portugalia. Ciepła, pachnąca – między innymi cynamonem. Kupiliśmy go z A. ogrodzie botanicznym w Belem w Lizbonie (Jardim Tropical Botânico ) Ogród założony został w 1906 roku aby gromadzić roślinność z wszystkich portugalskich kolonii. Z jednej strony dzięki temu każdy Portugalczyk mógł zobaczyć co rośnie w jego kraju – nawet jeżeli ten kraj rozciąga się na tysiące kilometrów. Z drugiej strony ogród był ośrodkiem badań nad kolonialną florą. Obecnie nieco opuszczony i lekko zaniedbany – jest dla mnie kwintesencją kolonializmu: przebrzmiała sława i pewnego rodzaju malowniczość.

Ale wracając do cynamonu – cynamon jest dobry na wszystko.

Ma działanie rozgrzewające, napotne, rozkurczające, antyseptyczne i wzmacniające. Tak więc dobrze robi zarówno na ciało (wszelkie dolegliwości związane z „zimnem” – od przeziębienia po reumatyzm) jak i na psychikę (dzięki działalności rozkurczowej jest dobry na stres i stany lękowe). W Europie używa się przede wszystkim kory Cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomum zeylanicum) podczas gdy w Azji bardziej rozpowszechniony jest Cynamonowiec wonny (C. cassia). Chinczycy używają zarówno kory jak i gałązek, wierząc że pierwsza pomaga w dolegliwościach związanych z tułowiem, a gałązki służą w chorobach kończyn.

Tak więc proponuję herbatę z cynamonem!

Składniki:

Mleko (kilka łyżek)

Miód

Cynamon (najlepiej kora)

Kardamon (najlepiej ziarenka)

Wanilia w laskach

Goździki

I oczywiście herbata – mocna i czarna

Mleko wlewamy do małego garnuszka i podgrzewamy, razem ze wszystkimi składnikami (wanilię rozcinamy i dodajemy sam miąższ, kardamon tłuczemy w moździerzu, resztę wrzucamy w całości, jak leci). I tak trzymamy na tym małym ogniu, nie gotując. Może sobie trochę popykać co, najwyżej, ale też nie za bardzo. Po 15 minutach zdejmujemy z ognia i łączymy z herbatą.

Uwaga! Żeby bawarka była smaczna obie substancje muszą być esencjonalne: herbata mocna a do mleka przypraw nie żałować!

Fleur du Sel

Zacznę od soli. Najważniejsza, najprostsza.

Sól ziemi.

Sól w oku.

Sól na rany

Będzie o niej często.

***

Przyznam że kiedy po raz pierwszy A. w ramach prezentu przywiózł mi z Francji kilka kilo soli poczułam się nieco dziwnie. Trochę jak średniowieczna księżniczka, której kochanek z wyprawy przywozi białe złoto. Muszę jednak przyznać, że to był jeden z tych prezentów które świadczą o tym jak dobrze A. mnie zna. Doceniam niuanse. Zarówno w życiu jak i w kuchni ważne są niuanse. Sól też ma smak – może być bardziej słona lub mniej może mieć chemiczny, szczypiący posmak a może być bardziej kwaskowata. I to są właśnie te subtelne różnice które odkryłam używając fleur du sel które przywiózł A. (będąc całkiem uczciwą – przywiózł też drugi gatunek soli – ale o nim później).

Fleur du Sel czyli kwiat soli powstaje na powierzchni solanek . Wytrąca się wraz z wiejącym wiatrem. Jest czysta i grubo ziarnista, ma delikatny smak. Ma swoje siostrzane odmiany – na wyspie Gozo (należącej do Malty) oraz w Portugalii. Najlepsza jest do gotowania, gdyż wtedy łatwo się rozpuszcza. Można nią jednak solić wszystko gdyż łatwo rozciera się w palcach.

Używam jej też do Goamsio – japońskiej mieszanki. Zdrowe (sezam i siemie lniane – samo zdrowie), proste i smaczne.

Składniki:

Sesam

Siemie lniane

Fleur du Sel

Proporcje zależą od upodobań. Ja podaję swoje ulubione

Wymieszać sezam z siemieniem w proporcji 1:1 i uprażyć na patelni (krótko żeby nie spalić). Następnie mieszankę zmieszać z solą w proporcji 1:2. Można solić „z łapki” a można przesypać do młynka lub utrzec w moździerzu lub malakserze (polecam moździerz, gdyż należy uważać żeby nie zrobi pasty, zarówno sezam jak i siemie są tłuste). Gomasio dobre do wielu rzeczy, można jeść nawet na chlebie z masłem.